Vandaag vier ik mijn twintigste koninginnedag, sinds ik op de wereld ben gekomen. Het is mijn ergste koninginnedag ooit, maar aan de andere kant wel de meest productieve.
Het begon al leuk: regen, regen, regen. Op zichzelf geen voorbode van een erge koninginnedag; zo’n koninginnedag heb ik al wel vaker gehad. Ik herinner me een foto van een klein Zeeuws meisje op een mooi versierd driewielertje. Een verregend kindje op een verregend fietsje. Het crêpepapier waarmee de fiets in de kleuren van de Nederlandse vlag opgefleurd was, was nu verlept. Het nare van crêpepapier is dat het ontzettend afgeeft als het nat wordt. Om een lang verhaal niet nog langer te maken: je kan je het plaatje wel inbeelden.
Vandaag zat een versierde fiets er niet in. Zelfs een feestje zat er niet in. Wel ben ik bij de kinderspelletjes in mijn oude vertrouwde stadje gaan kijken. Niet omdat die kinderen en zo vrolijk verregend bij liepen, nee, voor mijn eigen profijt. Ik moest namelijk enquetes afnemen over een brochure die in voor een vak gemaakt heb. En als je doelgroep ‘ouders en leerkrachten’ is, dan heb je in de meivakantie een probleem. Ik heb het per email proberen te doen, maar het animo was niet groot. Dus moest ik op pad, en koninginnedag leek me dan maar de beste optie. Ik heb vandaag speciaal nog een oranje vestje aangetrokken om niet helemaal uit de toon te vallen en ik zat al vóór 10 uur op m’n vrije dag op de fiets op weg naar Veere.
Het is een rare dag vandaag, wat weer betreft. Het weer springt heen en weer tussen ontzettend harde stortbuien, alsof er een bak water naar beneden wordt gestort, en een doorbrekend zonnetje, waarvoor ik m’n (oranje, jaja) zonnescherm nog voor naar beneden moet doen.
Als afsluiting van mijn zeer geslaagde koninginnedag heb ik, om toch nog in stijl af te sluiten, een heerlijk oranje pompoensoepje gemaakt, naar recept van een kookkunstige vriendin. Hup oranje! Leve de koningin! Hoera!
0 Reacties tot “Koninginnedag”