Sociale wereld?

Waar gaat het heen met de wereld? Dat vroeg ik me vandaag gewoon even af, toen ik op de fiets van de Albert Heijn naar huis reed. Het begon vanmiddag toen ik naar m’n kamer op de zesde verdieping wilde gaan. Ik stond bij de lift te wachten – hij moest helemaal vanaf de  vijfde naar beneden komen – met een meisje dat net wat boodschapjes had gedaan. Een meneer vroeg of hier alleen jongeren woonden, want hij dacht dat er ook nog wat ouderen moesten wonen. Ik zei snel dat dit niet zo was, dat er alleen nog studenten wonen. Vervolgens vroeg hij of dit dan wel de Gerbrandylaan was. Ondertussen was de lift er al en het andere meisje stapt in. ‘Nee, dan moet u daar zijn,’ wilde ik nog zeggen, toen de lift op het punt stond dicht te gaan omdat het meisje in de lift ongeduldig op het ‘liftdeuren-dichtknopje’ drukte. Voordat het m’n mond fatsoenlijk uit was, drukte ik nog snel op het ‘lift-kom-naar-beneden-of-ga-openknopje’, maar dat werd me niet helemaal in dank afgenomen aan haar gezicht te zien. ‘Do you have a second?’ vroeg ik nog, zodat ik nog even sociaal m’n uitleg kon afmaken aan een verdwaalde man. Met m’n voet tussen de liftdeur heb ik dat nog even gedaan en toen konden we gezellig samen naar boven. Ik vind het heel logisch om heel even de lift open te houden als iemand z’n zin wil afmaken of even te wachten als er iemand aankomt, maar blijkbaar is dat niet zelfsprekend.In de Albert Heijn stond er een gigantische rij met mensen die allemaal maar een paar boodschapjes in hun mandje of karretje hadden. ‘Dat is dus het nadeel van ’s avonds boodschappen doen,’ zei de man die achter mij in de rij aansloot. Gelukkig kwam er snel een tweede kassa bij en je zou denken dat degene die z’n spulletjes nog niet op de band heeft gelegd, als eerste bij de nieuwe kassa mag worden geholpen. De aardige meneer achter mij vond dat ik mocht, maar ik had net m’n boodschappen op de band gelegd, dus ik vond het niet nodig om naar de andere kassa te gaan. De man achter hem vond dit blijkbaar al te lang duren want hij schiet snel naar de nieuwe kassa. ‘Oh, gaat dat tegenwoordig zo,’ zei de aardige meneer hard genoeg. Maar de man reageerde gewoon niet. Gelukkig sprak de aardige man hem nog wel even direct aan op zijn gedrag, maar het enige wat hij daarop te zeggen had was: ‘ja, als niemand reageert.’ Over ongeduld gesproken… Beetje jammer.Wat hier voor mij – en de aardige meneer – ook weer heel vanzelfsprekend is, was blijkbaar ook niet voor iedereen hun persoonlijke manier van handelen of een norm.  Te positief gedacht, iets wat ik niet al te vaak doe. En dáár dacht ik nu gewoon even over na op de fiets, toen ik simpelweg van de Albert Heijn naar huis fietste.